Lentenieuws I

maandag 22 maart 2010
Na een fantastische studiereis naar het adembenemende nieuw zeeland afgelopen winter ben ik vol goede energie aan het werk. De reis heeft me veel opgeleverd, ik ervoer een groot gevoel van herkenning aldaar (moet je nagaan, aan de andere kant van de wereld!) en waande mij meerdere malen lopend in mijn eigen tekeningen. De natuur is groots en zeer divers, van een betoverende schoonheid, krachtig, bruut en overweldigend. Ik heb langs vulkanen gelopen, gletsjers, door onvoorstelbare mosbossen, regenwouden waar bomen elkaar omhelsden en verdrukten, je verdwaalde op een vierkante centimeter, waar honderden microplantjes elkaar verdrongen om te groeien op andere plantjes, bomen, takken, schorsen. Ik heb de meest fantastische druppelende eenzame moerassen gezien, stenen te mooi om waar te zijn, borrelende geisermeren, woekerende wieren, bontgekleurde algen. een land vol superlatieven.
Na al deze beelden op mijn netvlies, is het druk in mijn hoofd. Het wroet, maalt en woekert, beeld verstrengelt zich tot nieuw beeld. Wat er van naar buiten komt is ook mij nog onbekend, misschien is het pas over een tijd zichtbaar, misschien niet heel direct, letterlijk, maar vervormd tot eigen taal. Slechts mijn onderbewustzijn weet er nog van, en hier voor mij trillen mijn handen en potlood in popelende afwachting....